“Ik zie het al, het is een basaalcelcarcinoom” sprak mijn huisarts
Dat zag ik eigenlijk al meteen op de foto die je hebt gestuurd”
Ik bedankte hem hartelijk voor zijn tijd, en liep de behandelkamer uit.
Buiten gekomen, wist ik even niet meer waar ik ook al weer de auto had geparkeerd.
Van de spanning, en in bange gedachten verzonken was ik naar de praktijk gelopen.
Op internet leek het plekje als twee druppels water op basaalcelcarcinoom, een omfloerste benaming voor huidkanker.
Het zat er eigenlijk al zo’n twee jaar, maar ik had het altijd voor een wratje aangezien.
Ook peuterde ik er wel eens het korstje af, wat natuurlijk heel onverstandig is.
Het was gewoon een klein eczeemachtig plekje waar ik uit ijdelheid vaak wat camouflage crème overheen smeerde.
Niet noemenswaardig dus eigenlijk
Toen ik in het verleden wel eens voor iets anders bij de huisarts moest zijn, bedacht ik me van tevoren “straks ook nog even naar dat plekje laten kijken”
Maar ja, dan vergat ik het weer, en je gaat niet louter en alleen, voor zo’n lullig pukkeltje naar de huisarts.
Dat is iets om op te sparen, zo van “oh ja, en dat heb ik ook nog”
Maar een tijdje terug gingen we uit eten met kennissen,en een van de dames in het gezelschap vertelde dat er pasgeleden voor de tweede keer huidkanker bij haar was geconstateerd.
Tot twee keer toe kreeg ze een klein plekje op haar neus, wat kwaadaardig was.
Ik dacht aan dat pukkeltje op mijn neus, wat ik bewaarde als een “oh ja, en dat heb ik ook nog” wanneer ik weer eens naar de huisarts zou moeten, als ik er überhaupt aan zou denken. Ineens werd ik angstig, het zat er inderdaad wel al heel lang, en het bloedde regelmatig een beetje.
Ik schrok toen ik de gelijkenis zag met een basaalcelcarcinoom.
Dat is dus ook de diagnose die ik vandaag kreeg, een ‘vorm van huidkanker’
Wat al wat lieflijker en vriendelijker klinkt dan kort gezegd ‘huidkanker’
Over vijf weken is er pas plaats, er is een lange wachtlijst blijkbaar overal, op de afdeling dermatologie, daarom een kliniek gezocht waar ik eerder terecht kan.
Tot die tijd gaan we zoveel mogelijk door met genieten en van ‘Pluk-de-Dag’
Want het kan zomaar anders zijn, van de ene op de andere dag
Gelukkig is deze vorm heel goed behandelbaar, toch voel je je even behoorlijk uit het lood geslagen
Oh, deels zo herkenbaar. Ik had ook al jaren een plekje op mijn neus en er lange tijd niets over gezegd bij de huisarts totdat de moedervlek wat glazig werd. Uiteindelijk naar de dermatoloog die al meteen aangaf dat ze dacht dat het een gewone moedervlek was. Wel een biopt eruit genomen. Gelukkig was het bij mij goed nieuws maar ik snap dat het een klap is als de uitslag negatief is. Hoe goed het ook te behandelen valt. Sterkte ermee!
Dank je wel Nienke, wat fijn dat voor jou de uitslag goed was. Toevallig heeft ook mijn zus momenteel een zelfde soort plekje op haar neus.
Daar moet ze binnenkort ook voor naar de dermatoloog.
Ja het was erg schrikken, maar hoor vanuit mijn omgeving dat er meer mensen een kwaadaardig plekje hebben gehad, en dat de behandeling vrij eenvoudig is. Dat troost me wel