Mijn hond staat nog bij Albert Heijn

“Is dit de trein naar Nijmegen?”
Een oude vrouw trekt een koffer achter zich aan en is zichtbaar vermoeid.
“Nee,” zegt Willy, “dit is de trein naar Ede-Wageningen.”
De vrouw is duidelijk in verwarring en sleept de koffer weer achter zich aan de trein uit.
Willy zit in dienst en is gelegerd in Ede-Wageningen, het is zijn eerste dag.
Op een gegeven moment klinkt er vanuit de intercom: “Eindstation Nijmegen.” Willy is even gedesoriënteerd en denkt ineens aan de oude dame, ze zal wel in opperste verwarring op het station hebben rondgedoold.

Zo zijn er soms vermakelijke anekdotes die je kunt gebruiken om een samenzijn wat op te leuken.

Zo moesten we een keer met onze poes Elsa naar de dierenarts.
Zij en haar zusje Lola hebben een stamboom en heten deftig: Lola en Elsa van Faylotte.
De assistente die ik aan de telefoon had vroeg naar de achternaam en ik zei: “Van Faylotte”  Hard gelach klonk achter mijn rug.
Uiteindelijk moesten we voor Elsa medicijnen halen bij de apotheek.
Willy vertelde dat het een poes betrof, evengoed wilde de assistente nogal wat gegevens over onze Elsa, waaronder haar burgerservicenummer en achternaam. “Maar het betreft hier een poes,” sprak Willy, “Ja, maar we moeten toch het burgerservicenummer hebben van Elsa.”
Uiteindelijk moest er een andere assistente aan te pas komen, die inzag dat een dier geen burgerservicenummer heeft.

Mijn zus en zwager deden een dagje Efteling, ze waren er al vroeg, zodat er nog volop plek was op het parkeerterrein.
Ze hebben de hele dag meegepikt en pas tegen de avond gingen ze weer huiswaarts.
Terug bij het parkeerterrein aangekomen stond het terrein tjokvol.
Mijn zus en zwager wisten allebei niet meer waar ze de auto hadden geparkeerd, en mijn zwager had een sleutel zonder afstandsbediening, zodat hij de auto niet al op afstand kon traceren.
Ze hebben een behoorlijke tijd rondgedoold op het parkeerterrein eer ze hem weer in het vizier kregen.

“Mijn hond staat nog bij Albert Heijn!”  De stem klonk luid door de bridgezaal.  De man in kwestie had een paar dagen de hond van een familielid te logeren.
Op de dag waarop ook de bridgeavond was, had hij haastig nog wat inkopen gedaan en de hond aan de fietsenstalling gebonden.
Daarna was hij weer vertrokken… zonder hond.  Diezelfde avond was hij nietsvermoedend naar het bridgen gegaan, totdat het hem plots te binnen schoot. Mijn zus vertelde dit ooit , zij is overigens Nederlands kampioen bridgen  en maakte dit een keer mee tijdens een bridgeavond.

Hebben jullie ook van die leuke anekdotes?  Schroom niet om te reageren, zo leuk!!