Willy liep het Hertogenpad

Mijn manlief Willy liep het Hertogenpad. Hij was net met pensioen, en het leek hem al heel lang leuk om deze lange-afstands-wandeling een keer te maken. 238 kilometer lopen in 13 dagen.
De laatste zes dagen verblijft hij in verschillende B&B’s, omdat de afstand te groot is om met het ov van en naar huis te reizen.

Hij liep alleen, en dat nodigde regelmatig uit tot leuke gesprekken met andere mensen.
Dat is een mooie bijkomstigheid van alleen lopen.
Waaronder met Nico, wanneer hij naast Willy bijna letterlijk neerploft op een bankje.
“Even zitten hoor, ik heb gisteren veel te gek gedaan en dat kan ik nu merken.”
Willy vraagt of hij een hardloper is, gezien zijn sportieve kleding.
Waarna een mooi gesprek volgt over zijn vroegere werk, hoe hij vlak na zijn vroege pensioen (60 jaar) steeds meer mantelzorger werd van zijn vrouw en daar steeds meer door werd opgeslokt.
Hoe hij twaalf jaar voor zijn vrouw heeft gezorgd en haar overlijden voor hem een enorme klap was.
Vanwege een verkalkte hartklep kon hij niet meer hardlopen, dus wandelde hij nu.
Ruim een half uur heeft Willy met de man gesproken.
Hij had het gevoel dat hij daar erg veel behoefte aan had, en gaf hem daarvoor alle ruimte.  

De wandelingen volgen zich op, zo ook de overnachtingen.
De achtste dag loopt hij natuurgebied De Mariapeel in.
Doordat het zo’n ondoordringbaar gebied is, is het een ideale plek voor veel zeldzame vogels, waaronder de kraanvogel.
Na afloop van deze wandeling gaat hij met de bus naar Neerkant.
De B&B is het ‘Vincentius Huis’ Maria, de eigenaresse, is een bijzondere vrouw.
Ze vertelt dat ze het Sint Vincentiushuis op Marktplaats had zien staan en het monument toen meteen heeft gekocht.
Ernst Jans van destijds “Doe Maar” woont in Neerkant.
Ernst heeft er een studio waar regelmatig muzikanten komen om een nieuwe cd of iets dergelijks op te nemen.
Deze muzikanten slapen dan in deze B&B.
Zo waren onder anderen Direct, Bløf en Van Dik Hout hier te gast.

Willy kan mee-eten en eet samen met Maria en de bouwvakkers die aan het gebouw aan het werk zijn.
Op het menu staat zalm met salade en krieltjes, die deels door de bouwvakkers worden bereid.
Deze mannen bereiden de zalm.
Het is er wat apart, maar Willy vindt het wel wat hebben.
Op een zeker moment , ze drinkt samen met Willy nog wat in de tuin, vertelt ze hem haar levensverhaal.
Omdat dat verhaal bijna niet te bevatten is, belt hij me op om het in het kort te vertellen, en dat hij me een Word-document gaat opsturen waarin alles beschreven staat.
35 jaar geleden heeft de vader van Maria haar moeder vermoord en daarna de hand aan zichzelf geslagen.

De zaak is een ernstig gezinsdrama dat eind jaren tachtig plaatsvond in Schuinesloot (bij Slagharen) en bekend werd als een bizarre moord in de omgeving.
Je gelooft het niet, maar toch is het zo. Er is online veel over terug te vinden, waaronder op misdaadjournalist.nl. (Deze link leidt naar het verhaal van Maria) 

Maria zelf heeft er een biografie over geschreven die in concept gereed is.
De familie houdt de publicatie echter tegen. Willy was er behoorlijk van onder de indruk.
Hij dacht dat hij misschien met een sterk verhaal van doen had, maar helaas bleek er veel over te vinden te zijn op internet.

Het blijkt dus waargebeurd, en Maria heeft zich bewonderenswaardig overeind weten te houden. Ze is een boeiende, hartelijke, onderhoudende vrouw die haar zaakjes goed op orde heeft.

Willy vervolgt zijn wandeling, en wanneer hij vol verhalen thuiskomt, word ik steeds enthousiaster over het concept ‘Vrienden op de Fiets’.

Een soort B&B, maar dan enkel voor fietsers 

Dat lezen jullie in mijn volgende blog.
De verslagen van Willy over zijn wandelingen, waaronder ‘Het Hertogenpad’ zijn te vinden op zijn wandelblog ‘Kuierlatten’