Willy Hellup…

Vanmorgen was ik druk aan het schoonmaken, zo eens in de zoveel tijd pak ik de woon/ slaap-zolder daarbij ook even mee.
Omdat de zolder nu ook het domein van ons oudste kleinkind Mees is, hebben zijn Opa Pake en Mees samen het traphekje bevestigd.
Het zou zijn eerste keer slapen zijn, boven in het grote tweepersoonsbed.
Dan is een traphekje, ook voor een grote jongen van drie wel gewenst.

Willy en ik zouden hem samen wekken, ik liep daarbij voorop.
Met geen mogelijkheid kreeg ik het hekje open, tot hilariteit van Willy natuurlijk, die mij een handje moest helpen.
Vandaag dus ijverig aan de gang geweest op de zolder.
Daarbij het traphekje per ongeluk dicht gedaan omdat ik er langs moest met de stofzuiger.

Moet je niet denken dat ik het ding open kreeg, het is best een ingewikkelde constructie voor een niet zo behendig iemand als ik.
Ik sjorde en ik deed, het laatste waar ik zin in had was Willy roepen, die zou me maar uitlachen natuurlijk.
Maar goed, lang gesjor kort, ging ik toch overstag, dus riep ik..heel hard omdat hij me anders niet kon horen vanaf de zolder.
Met een vermaakt gezicht liep hij naar boven, waar ik voor het hekje stond, met mijn stofdoek en stofzuiger.

Hij mocht het aan niemand vertellen, en nu schrijf ik het aan iedereen die het lezen wil.
Tja, dan ben ik hem maar voor, en ontneem ik hem een sappige anekdote.
Net als die keer dat ik moest bellen, toen we op een groot terras zaten bij een restaurant met meerdere uitgangen, en ik een andere uitliep dan waar ik doorheen was gekomen.
Doordat het terras bombol zat kon ik het gezelschap met wie ik er zat niet vinden.

Het enige wat er op zat was bellen, “Waar zitten jullie”
Kinderveilige sluitingen is ook niet aan mij besteed, daar zit ik ook vaak heel lang mee te worstelen.
“Kind kan de was doen” is niet bepaald een uitspraak op mij van toepassing.
Wel dat ik het kind in mij nooit kwijt zal raken. Evenmin als mijn desoriëntatie. Daarom heb ik ze allebei maar omarmd.

Zoals ook onze heerlijke kleinkinderen, de oudste begint zo gezellig te kletsen, onze grote kleine man van drie.
Gisteren zag hij een hommel zitten en zei “Kijk Oma, er zit een Mokkel op de bloem”
opschrijven moet je die geweldige uitspraken.
Bij deze..