“Kun jij nou helemaal niks?” Bijna stampvoetend van frustratie keek ze me woedend aan, mijn collega van de eerste verdieping van het bejaardentehuis waar ik destijds werkte. En waar ik dan met de bus naartoe ging vanuit mijn ouderlijk huis. 20 jaar oud, en iedere dag met buikpijn naar mijn werk. Bij iedere handeling die…
Auteur: Hedwig
“Gezellig” samen naar het toilet
“Ik ga even gezellig met je mee,” zei de dame in het gezelschap, op mijn aankondiging dat ik even naar het toilet moest in het restaurant waar we zaten. Mij bekroop meteen hetzelfde gevoel als wat ik krijg bij: “Zal ik je even helpen?” wanneer ik voor gasten eten sta klaar te maken. Dat gevoel…
Boodschappen karretje in het park
Ik loop bijna dagelijks een ‘rondje dorp’, zoals ik dat noem. Daarnaast loop ik ook nog mijn vaste wandelroute. Mijn boodschappen doe ik vrijwel altijd op de fiets of lopend, behalve dan de wekelijkse boodschappen. Gewoon omdat ik gezond wil blijven en een beetje op gewicht, dat laatste gaat op mijn 61e overigens een stuk…
Daar ging hij..het verschoten petje in zijn hand
We reden richting Nancy in Frankrijk. Na een hele week temperaturen van 39 tot 41 graden te hebben gehad, was het gelukkig inmiddels afgekoeld naar 23 graden. Zwarte wolken pakten zich samen boven ons hoofd en net toen we Nancy binnenreden, leek het alsof er in één keer een enorme bak met water over de…
Kiesje erbij?
“Graag kiesje erbij aan linkerkant mond.” Dat was wat ik aan AI vroeg. Omdat ik al sinds begin maart zonder kiezen loop aan de linkerbovenkant van mijn mond, heb ik daar een vervelend gat zitten. Er zijn implantaten geplaatst, maar het duurt een half jaar tot negen maanden voordat daar een brug op gezet kan…
Schrijven vanuit pijn
Zoals jullie weten schrijf ik graag. Het is echt mijn uitlaatklep. Schrijven opent voor mij een deur naar buiten, waardoor de woorden als vanzelf naar buiten rollen. De laatste blog die ik schreef voelde als een gesloten deur (dat dacht ik althans) die ineens weer openwaaide. Dat kan gebeuren. Soms raak je tijdens het schrijven…
Hangry
“Hier gaan we zitten,” sprak Willy resoluut, terwijl hij naar een terras wees. Al snel zag ik mensen aanvallen op broodjes Big Mac met friet. Ik was inmiddels al een tijd niet te genieten. We waren ruim na lunchtijd aangekomen in Gent en hadden nog steeds geen geschikte eetgelegenheid gevonden. Telkens veerde ik weer op…
Oostindisch blind
Ik bemerk weleens bij mezelf en misschien herkennen jullie dat ook wel, dat ik sommige artikelen in de krant bewust oversla. Niet omdat ze oninteressant zijn, maar juist omdat ik heel goed weet waar ze over gaan. Deze week stonden er in verschillende kranten uitgebreide artikelen over alcoholgebruik en wat dat doet met je lichaam….
Breken met familie
Ik koos bewust voor deze heftige binnenkomer, juist ook omdat het ook gewoon heftig ís. Je hoort en leest het geregeld om je heen en er zijn vele artikelen aan gewijd. En natuurlijk kun je niet over mensen een oordeel vellen die uiteindelijk voor deze ontzettend moeilijke beslissing hebben gekozen. In sommige gevallen kun je…
Mijn foto van de vlinder stond op de rouwkaart
Het was coronatijd. We mochten niet bij elkaar op bezoek. Zelfs de kinderen mochten niet langskomen, en wij niet naar hen. Later mocht het weer wel, maar alleen op anderhalve meter afstand. Wat was dat eigenlijk een vreemde tijd. Als ik eraan terugdenk, voelt het bijna onwerkelijk. De discussies over regels en vaccinaties, de spanningen…









